Antropolog kultury, uczeń wybitnych profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego – Czesława Robotyckiego i Mieczysława Porębskiego; autor ponad stu tekstów naukowych i publicystycznych, dotyczących dziejów architektury, antropologii miasta, kultury wizualnej i antropologii przedmiotu, m.in. książek: „Trzewia Lewiatana: antropologiczna interpretacja idei miasta-ogrodu”, „Honorowa Nagroda SARP 1966–2006”, „Trzewia Lewiatana: miasta-ogrody i narodziny przedmieścia kulturalnego”, „Bulanda i Mucha architekci”, „Morfologia obrazu”; współautor zbioru „Architecture and Avant-Garde in Poland 1918–1939 – Rassegna”; pod jego redakcją ukazały się: „Zwykłe – niezwykłe: fascynujące kolekcje w zbiorach Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie”, „Pasja i pragmatyzm”, „Czas świętowania”; od 2008 do 2020 r. dyrektor Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, równocześnie (od 2012 r.) wykładowca Wydziału Sztuki Mediów ASP w Warszawie; od 2006 r. stale współpracuje z Zarządem Głównym Stowarzyszenia Architektów Polskich SARP; jeden z gospodarzy konferencji „Między ortodoksją a kreacją. Dialog konserwatorsko-architektoniczny”; w latach 1985–1992 pracował w Instytucie Sztuki PAN, gdzie uzyskał doktorat; w latach 1992–2008 redaktor naczelny czasopism poświęconych architekturze i projektowaniu form przemysłowych, w latach 2009–2020 wydawca i redaktor naczelny rocznika „Etnografia Nowa”; autor i współautor wielu krajowych i międzynarodowych wystaw.